NL

Het verleden

Nadat Aat in 1950 zijn etspers heeft aangeschaft ontwikkelt hij zich als een portretprentkunstenaar met een scherp oog voor detail. Zijn portretprenten verhullen niet dat hij een groot psychologisch inzicht heeft in degenen die hij portretteert.

Het werk van Aat Veldhoen is door Simon Carmiggelt gekarakteriseerd als een levenslange en oprechte belangstelling voor ‘alle aspecten van het menselijk leven’.

Aan het eind van de jaren 50 legt Aat zich toe op het verbeelden van "de mens op de grens tussen leven en dood". In die tijd werd dat als controversieel gezien. In de operatiekamer van een amsterdams ziekenhuis maakt hij etsen van mensen op de operatietafel. Een serie die vervolgd wordt met prenten van barende vrouwen. Vervolgens rijdt hij met politieauto’s mee om verkeersslachtoffers te tekenen.

In 1964 verdiept Aat zich in de rotaprenttechniek. Zijn ideaal om kunst voor het volk te maken kan hij hierdoor verwezenlijken. Door de grote productie kunnen zijn prenten voor een paar gulden per stuk worden verkocht. De prenten worden uitgestald op een bakfiets en zo aan de man gebracht. Als Aat na twee jaar daar noodgedwongen mee moet stoppen, betekent dit het einde van zijn etsperiode. Vanaf dat moment legt hij zich toe op de schilder- en beeldhouwkunst. Het etsen zal hij pas jaren later weer oppakken.

 
 
 
 
        
  

 

 

De Tietenfontein | 1993 | brons

 

 

ENGLISH

The past


After Aat has bought his etching press in 1950 he reveals himself as a portraitist with a keen eye for detail. His portraits show he has a big psychological insight in the people he portrays.

Aat Veldhoen’s work has been described by Simon Carmiggelt, a wellknown Dutch writer, as ‘a sincere and endless interest in all aspects of human life’.

At the end of the fifties Aat starts making etches that show human beings on the verge of life and death. In those days people thought of this as rather controversial.
Aat makes etches of people lying on the operating table in a hospital in Amsterdam. After that he produces a series of women in labour, followed up by a series of road victims for which he joined several rides with the police.

In 1964 Aat learns about the Rota technique that makes it possible to print a lot of copies of his etches. This helps him to realize his dream: sharing art with the people. Because of the bigger production, his etches can be sold for a few guilders each. He exposes his work on a delivery bicycle and sells it. Two years later Aat is forced to stop selling his art because the police think it is offensive material. This also means the end of his etching period. From now on Aat concentrates on paintings and sculptures. It takes years before he starts etching again.